Review

'Passages' in Kunstzaal Achter de Dom

Springer Wil de mensen goed gevoel geven


UTRECHTS NIEUWSBLAD, 14 NOVEMBER 1992
(door Thea Figee)


UTRECHT -- 'Als ik geen kunstenaar was geweest, dan was ik nu doktor', vertelt Max Springer. Hij voelt zich nu ook een beetje doktor in zijn kunst, want hij wil de mensen helpen, ze een goed gevoel geven, kinderen alvast op weg helpen nu al gevoelig te worden voor hun 'diepere energieën' en emoties. Met die 'boodschap' is deze 38-jarige kunstenaar uit Los Angeles nu voor de derde keer te gast in Kunstzaal Achter den Dom. De vorige tentoonstelling van deze, inmiddels al weer enige tijd in Utrecht wonende en werkende kunstenaar stond in het teken van de 'Wolf'. Dit keer gaat het om 'Passages'.

Je kunt niet om de kunst van Springer heen. Wie de eeuwig zo symbolisch verontrustend krakende, glazen deuren bij de entree gepasseerd is, wacht een permanente installatie van Springer. Rechts is aan de wand een houten paneel met een compositie van schreeuwerig blauw-paars gekleurde, halve cirkels gemonteerd. Ze zijn afgeleid van Tibetaanse klokken. Links moet een hoekiger en puntiger tegenpool in dezelfde tinten er een dialoog mee aangaan. Deze variatie heet 'Understanding Chaos' en 'Chakras' ertegenover laat aan het begin van de tentoonstelling al iets los van de ying-yang-sferen, waarvoor ook binnen de aandacht gevraagd wordt.

De grote houten panelen, waarop het accent in deze tentoonstelling ligt, zijn deels beïnvloed door de ruimte, waarin ze nu hangen. Springer garandeert niet dat de houten vormen, die hij daarop bevestigde, er in een volgende presentatie weer precies zo op komen te zitten. Hij speelt met zijn grote houten, wat Frank Stella-achtige 'puzzels' en dat doet hij met 'pleasure', de titel van één van deze werken. De egaal beschilderde puzzelstukjes hebben heel in de verte nog iets van beentjes, kerktorens, barok gekrulde stoelpoten of een wolk, maar ook veel van modern design. Springer is op zoek naar oervormen, het vrouwelijke. Hij doet in alles een onderzoek naar de verborgen aspecten van het menselijke bewustzijn. Het moet groot, omdat Springer van grote kunst houdt. Ellsworth Kelly noemt hij zijn voorbeeld.

De schilderkunst, waar Springer zich ook mee bezig houdt, lijkt een ander hoofdstuk. Honderden muzieknoot-achtige vormpjes dansen decoratief over het blad papier of op het doek en dat ziet eruit als een aardig stofdessin. Springer voert ze uit in diverse kleurschakeringen, die hard en koel herinneren aan het beperkte kleurengamma van het kleurenscherm, waarop ze ontworpen zijn. De composities ontstaan naar aanleiding van het onderzoek, dat Springer op de computer uitvoert met fractiles of microscopisch kleine vormpjes, waaruit de natuur is opgebouwd. Hij ontwerpt er 'dessins' mee op de computer en laat zich ook leiden door zowel muziek van Steve Reich als door zijn eigen verleden als Rock and Roll-muzikant. Ooit studeered hij electronische en ethnologische muziek en ook dat is van invloed op zijn kunst.